تبليغاتX
جـــــــــــاده انتظــــــــار
جـــــــــــاده انتظــــــــار
آنقدر جاده ی پرپیچ و خم انتظار را می پیمایم تا بالاخره با آمدنت به مقصد برسم
      بی خداحافظی
  شنبه پنجم بهمن 1387 (1:19 بعد از ظهر)

گفت : حتما می آیم ،
منتظر باش.
منتظر پای دیوار
جیب هایم پر از آه وای كاش
باز هم بی خداحافظی رفت
مثل هر بار
كوچه و خلوت و باد
كاسه ی اشكم از دستم افتاد
یك دل پر
زیر باران شرشر
یك نفر رد شد و گقت :
بادها بی خداحافظی میروند
ابرها هم همینطور!

 

| نوشته شده توسط یه چشم به راه